رباعی شمارهٔ ۳۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شخصی به معشوق خود میگوید که اگر به او بیتوجهی کند، احساس غم و خوارگی خواهد کرد. معشوق در پاسخ میفرماید که غم او به خاطر همین بیتوجهیاش است و از این وضعیت به او عزت و شرافت میبخشد. شعر به نوعی بیانگر رابطه پیچیده بین عشق و عزت نفس است.
گفتم بجهم همچو کبوتر ز کفتگفت ار بجهی کند غمم مستخفت
هوش مصنوعی: گفتم مثل کبوتر از دستم بپرم، گفت اگر بپرخی، غم من هم سنگینتر میشود.
گفتم که شدم خوار و زبون و تلفتگفت از تلف منست عزو شرفت
هوش مصنوعی: گفتم که در زندگی به ذلت و حقارت افتادم و از هم پاشیدم، او در پاسخ گفت که این ذلت تو ناشی از افتخار من است.