رباعی شمارهٔ ۳۸۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق خود به محبوب سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این عشق برای او همچون بت و هم‌نفس است و بنابراین، غم و غصه‌ای ندارد. محبوب نیز به او می‌گوید که از تیر و کمند خود می‌نازد و او را به بی‌احتیاطی دعوت می‌کند، اما شاعر به او هشدار می‌دهد که باید مراقب باشد.
گفتم عشقت مرا بت و خویش منستغم نیست غم از دل بداندیش منست
هوش مصنوعی: به محبوبم گفتم که عشق تو مانند بت من است و برایم مانند یک خویشاوند میباشد. نگرانیای نیست، چون غم و اندوهم فقط به خاطر افکار منفی و بدگمانیهایم است.
گفتا بکمان و تیر خود می‌نازیگستاخ مَیَنداز گرو پیش منست
هوش مصنوعی: او به تیر و کمانش میبالد و می‌گوید، تو با جسارت خودت را به من عرضه نکن.