رباعی شمارهٔ ۴۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از عشق و شوقی عمیق صحبت می‌کند. او intoxicated (مست) از جادوی معشوقه‌اش (عبهر) است و وقتی به کوی او می‌رسد، احساسی عمیق و شیدایی دارد. او به این نکته اشاره می‌کند که چقدر از بوسیدن لب‌های معشوق سیر نمی‌شود و در واقع دوست دارد که به طور کامل در آغوش او بیفتد.
مستم ز خمار عبهر جادویتدفعم چه دهی چو آمدم در کویت
هوش مصنوعی: درحالتی هستم که از جادوی تو مست شدم و نمیدانم چه چیزی به من خواهی داد، چون وقتی که به کوی تو آمدم، غرق در عشق و شگفتی هستم.
من سیر نمی‌شوم ز لب تر کردنآن به که مرا درافکنی درجویت
هوش مصنوعی: من هیچگاه از تر کردن لبانت سیر نمی‌شوم، اما این بهتر است که مرا در آغوشت بگیری.