تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۴۲۴

می‌گفت یکی پری که او ناپیداستکان جان که مقدست است از جای کجاست
آنکس که از هر دو جهان روزه گشاستبی‌کام و دهان روزه‌گشائی او راست