رباعی شمارهٔ ۴۲۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، "مینال" به معنای ناله و فریاد است و اشاره به احساسات عمیق و عاشقانه دارد. شاعر به جای همسایه‌ای که نالهٔ او را می‌شنود، به درد و رنج عشق اشاره می‌کند و آن را با نالهٔ یک مادر که برای فرزندش می‌نالد، مقایسه می‌کند. در نهایت، ناله عشق را به عنوان یک سرمایه ارزنده معرفی می‌کند که حتی با وجود درد و رنج، ارزشمند و گران‌بهاست.
مینال که آن ناله شنو همسایه استمینال که بانک طفل مهر دایه است
هوش مصنوعی: گریه کن که صدای نالهات را همسایه می‌شنود، گریه کن که صدای کودکانی که به محبت نیاز دارند مانند نالهای از دل است.
هرچند که آن دایهٔ جان خودرایه استمینال که ناله عشق را سرمایه است
هوش مصنوعی: هرچند این دایهای که جانم را در اختیار دارد، نالههای عشق را ارزشمند میداند و از این موضوع غمگین است.