رباعی شمارهٔ ۴۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دیدن محبوبش که به ناگهان وارد شده و جام می لعل را نوشیده است، میگوید. او به زیبایی زلف محبوبش اشاره میکند و بیان میکند که در این لحظه، تمام وجودش به نگاه کردن و لمس کردن معطوف شده است.
ناگه ز درم درآمد آن دلبر مستجام می لعل نوش کرده بنشست
هوش مصنوعی: ناگهان دلبری سرخوش و شرابنوش از در وارد شد و نشسته بر زمین دل من را به تسخیر خود درآورد.
از دیدن و از گرفتن زلف چو شسترویم همه چشم گشت و چشمم همه دست
هوش مصنوعی: وقتی که به زلف تو مینگرم و آن را میچینم، همه وجودم تحت تأثیر قرار میگیرد و نگاه من تبدیل به دستی میشود که تو را میجوید.