رباعی شمارهٔ ۴۴۰
هوش مصنوعی: این بیت به مفهوم بی‌پایانی نعمت‌ها و روزی‌های الهی اشاره دارد. هر ذره‌ای در این دنیا به طوری گرسنه و نیازمند است و تا زمانی که نیاز وجود دارد، سفره‌ی خداوند همیشه برپا خواهد بود. با وجود اینکه انسان‌ها از این نعمت‌ها بهره‌مند می‌شوند و به نظر می‌رسد که این نعمت‌ها محدودیت دارد، اما همواره این سفره پر از برکت باقی می‌ماند و هرگز تمام نمی‌شود.
هر ذره که چون گرسنه بر خوان خداستگر تا باید خورند اینخوان برپاست
هوش مصنوعی: هر ذره‌ای که مانند گرسنهای در سفره‌ی الهی قرار دارد، اگر نیاز به خوردن داشته باشد، این سفره همیشه آماده و برپا خواهد بود.
بر خوان ازل گرچه ز خلقان غوغاستخوردند و خورند کم نشد خوان برجاست
هوش مصنوعی: در آغاز خلقت، هرچند که از سوی مخلوقات سر و صدا و هیاهو وجود دارد و همه به خوردن مشغولند، اما این سفره همیشه پهن است و هیچگاه از بین نمیرود.