رباعی شمارهٔ ۴۴۲
هوش مصنوعی: شاعر به توصیف ذراتی میپردازد که در هوا و در هامون وجود دارند و آنها را مشابه انسانها میداند که ممکن است در حال شادی یا اندوه باشند. در نهایت، همه این ذرات به نور و زیبایی خورشید وابستهاند و این سرگشتگی و جستجو در آنها وجود دارد.
هر ذره که در هوا و در هامون استنیکو نگرش که همچو ما مجنون است
هوش مصنوعی: هر ذرهای که در هوا و در محیط اطراف وجود دارد را با دقت تماشا کن، زیرا مانند ما دچار عشق و شوری است.
هر ذره اگر خوش است، اگر محزون استسرگشتهٔ خورشیدِ خوشِ بیچون است
هوش مصنوعی: هر بخشی از هستی، چه شاد باشد و چه غمگین، در جستجوی زیبایی و تابش بینظیر خورشید است.