رباعی شمارهٔ ۴۴۷
هوش مصنوعی: این بیتها به بیان احوالات دل شاعر پرداخته و از سرمستی و شوری درونی او خبر میدهند. شاعر میگوید هر روز دلش سرشار از شادی و طرب است و در عین حال از ناکامی در ارتباط با حسن و زیبایی سخن میگوید. در ادامه، سوالی مطرح میشود در مورد علت استفاده از پنج انگشت برای خوردن، که به نوعی به نادرستی و ناکافی بودن آن اشاره میکند و میگوید که اگر شش انگشت وجود داشت، وضعیت متفاوتی میشد. به طور کلی، این ابیات به بیان زیباییشناسی و پیچیدگی احساسات انسانی میپردازد.
هر روز دل مرا سماع و طربیستمیگوید حسن او بر این نیز مأیست
هوش مصنوعی: هر روز دل من به شوق و شادابی میلرزد و میگوید که زیبایی او بیشتر از این هم مرا ناامید نکرده است.
گویند چرا خوری تو با پنج انگشتزیرا انگشت پنج آمد شش نیست
هوش مصنوعی: میگویند چرا با پنج انگشت چیزی میخوری، در حالی که اگر شش انگشت داشتی، به این راحتی نمیتوانستی بخوری.