رباعی شمارهٔ ۴۵۱
هوش مصنوعی: این شعر به تضادهایی در انسانیت اشاره می‌کند، جایی که فرد می‌تواند هم عبادت‌کننده و زاهد باشد و هم خونریز. خونریزی او در واقع نشانه‌ای از پرهیز و دوری از گناه است. همچنین وقتی خداوند به بنده‌ای لطف می‌کند، نباید عیبی در او دیده شود، حتی اگر در غیر معمول‌ترین شرایط قرار گیرد.
هم عابد و هم زاهد و هم خونریز استخونریزی او خلاصهٔ پرهیز است
هوش مصنوعی: او هم عبادت‌کننده و زاهد است و هم خونریز، ولی خونریزیاش در واقع نتیجهای از پرهیز و کنترل نفس است.
خورشید چو با بنده عنایت داردعیبی نبود که بنده بیگه خیز است
هوش مصنوعی: زمانی که خورشید به بنده توجه و لطف دارد، هیچ عیبی وجود ندارد که بنده از خواب برخیزد.