تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۴۶۴

آنجا که بهر سخن دل ما گرددمن می‌دانم که زود رسوا گردد
چندان بکند یاد جمال خوش توکر هر نفسش نقش تو پیدا گردد