رباعی شمارهٔ ۴۶۷
هوش مصنوعی: این شعر به این مضمون اشاره دارد که دل اگر به زیبایی پنهان ننگرد، هرگز به دنیا و سلطنت آن توجه نخواهد کرد. همچنین وقتی زمان مرگ نزدیک باشد، دل از نگاه به زیبایی‌ها خسته می‌شود و دیگر به آن زیبایی‌ها توجه نخواهد کرد. در واقع، این شعر به عدم وابستگی دل به دنیا و زیبایی‌های آن در موقعیت‌های حساس مانند مرگ اشاره دارد.
آن دل که به شاهد نهان درنگردکی جانب ملکت جهان درنگرد
هوش مصنوعی: دل کسی که به زیباییی پنهانی توجه نکند، هرگز به سمت سلطنت و حکومت دنیا هم توجه نخواهد کرد.
بی‌زار شود ز چشم در روز اجلکان روی رها کند به جان درنگرد
هوش مصنوعی: در روز مرگ، چشمها از دیدن چیزها خسته میشوند و چهرهای که به آن عادت داشتیم، دیگر نمیتواند به زندگی برگردد.