رباعی شمارهٔ ۴۸۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر درباره عشق و احساسات عمیقش صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که وقتی عشق با دلش درگیر می‌شود، جانش از او فرار می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که کسی که او را دیوانه می‌داند، در واقع عاقل است، و کسی که از او دوری می‌کند، در حقیقت مردی عاقل است. این تعابیر نشان‌دهنده تناقضات و پیچیدگی‌های عشق و عقل است.
آن روز که عشق با دلم بستیزدجان پای برهنه از میان بگریزد
هوش مصنوعی: آن روزی که عشق با دل من درگیر شود، جانم مانند پاهای برهنه از میان فرار خواهد کرد.
دیوانه کسی که عاقلم پنداردعاقل مردی که او ز من پرهیزد
هوش مصنوعی: دیوانه کسی است که مرا عاقل می‌داند و در عوض، مرد عاقلی که از من دوری می‌کند.