رباعی شمارهٔ ۴۹۳
هوش مصنوعی: این شعر از فردوسی به این معناست که کسی که از زندگی، حتی نانی بر سر سفره دارد و برای مقام و جایگاهی تلاش می‌کند، نه به دنبال کسی است و نه برای کسی به دنبال مقصود می‌گردد. او می‌تواند با شادی زندگی کند و از دنیا لذت ببرد، زیرا بهره‌ای از آن دارد.
آن کس که ز چرخ نیم نانی داردوز بهر مقام آشیانی دارد
هوش مصنوعی: کسی که از زندگی چیزی جز نان مختصری ندارد و فقط برای حفظ جایگاهش در دنیا تلاش می‌کند، در واقع آرامش و رضایت واقعی را تجربه نکرده است.
نی طالب کس بود نه مطلوب کسیگو شاد بزی که خوش جهانی دارد
هوش مصنوعی: هرگز در پی جستجوی دیگران نباش، بلکه تنها به زندگی شاد و خوش خود بپرداز؛ زیرا کسی که خوشبختی را در درون خود بیابد، واقعاً در دنیای خوبی زندگی می‌کند.