تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۴۹۴

آن کس که ز دل دم اناالحق میزدامروز بر این رسن معلق میزد
وانکس که ز چشم سحر مطلق میزدبر خود ز غمت هزار گون دق میزد