رباعی شمارهٔ ۴۹۶
هوش مصنوعی: این ابیات به پرسش درباره‌ی هویتی عمیق و رازآلود می‌پردازند. شاعر به شخصیتی اشاره می‌کند که به درون افراد نگاه می‌کند و در میان جنون‌ها و پیچیدگی‌ها، به حقیقت وجودی آن‌ها مینگرد. همچنین به قدرت دیده و نحوه‌ی دیدن و درک کردن اشاره می‌شود، و سوال می‌شود که این نگاه چگونه از بیرون به درون مینگرد. در کل، این اشعار به جستجوی فهم عمیق‌تر از انسان‌ها و مفهوم دیدن پرداخته‌اند.
آن کیست که بیرون درون مینگرددر اهل جنون به صد فسون مینگرد
هوش مصنوعی: این فرد کیست که با دقت و توجه به درون معشوق نظر می‌کند و به خاطر اهل عشق و جنون، با هزاران حیله و تزویر به آن‌ها مینگرد؟
وز دیده نگر که دیده چون مینگردو آن کیست که از دیده برون مینگرد
هوش مصنوعی: به نگاه خود توجه کن که چگونه به دنیا مینگرد و اینکه چه کسی از بیرون به چشمها نگاه می‌کند.