رباعی شمارهٔ ۴۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یادبودی از پیرهنت اشاره می‌کند که بویی خوش دارد و این بو برای او احساساتی از درد و عاطفه را به همراه می‌آورد. او به نوعی حسرت می‌خورد که این پیراهن خوشبو را ندارد و در پی آن است. شعر به زیبایی احساسات عاشقانه و غم را به تصویر می‌کشد.
آن لحظه که از پیرهنت بوی رسدمن خود چه کسم چرخ و فلک جامه درد
هوش مصنوعی: زمانی که عطر پیراهنت به مشامم میرسد، نگران چه کسی هستم، بگذار چرخ و فلک هر چه میخواهد بر سرم بیاورد.
آن پیرهن یوسف خوشبوی کجاستکامروز ز پیراهن تو بوی برد
هوش مصنوعی: آن پیراهن خوشبو که یوسف به تن داشت کجاست؟ امروز بوی آن پیراهن را از پیراهن تو حس میکنم.