رباعی شمارهٔ ۵۳۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از غم و بیوفایی سخن میگوید و مینالد که در دلش تنها درد و اندوه باقی مانده است. او اشاره میکند که هیچکس به یاد او نیست و تنها غم او را درک میکند و بر آن غم، هزاران بار درود میفرستد.
اندر دل بیوفا غم و ماتم بادآن را که وفا نیست ز عالم کم باد
هوش مصنوعی: در دل کسی که وفاداری ندارد، فقط غم و اندوه وجود دارد. پس بیوفایی و کمبود وفا در این دنیا، نباید باعث ناراحتی ما شود.
دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکردجز غم که هزار آفرین بر غم باد
هوش مصنوعی: دیدی که هیچ کس به یاد من نبود، به جز غم که میگوید بر غم هزاران درود فرستاده شود.