رباعی شمارهٔ ۵۵۰
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ یک عاشق صادق است که در هنگام غروب، اثر صبح را میبیند و از سوختگی خود فریاد میزند. او به خود یادآوری میکند که نباید این فریاد را سر دهد چون سوختهای خام و همچنان دچار درد و اندوه است.
ای دل اثر صبح گه شام که دیدیک عاشق صادق نکونام که دید
هوش مصنوعی: ای دل، نشانه صبح را در شام ببین، وقتی که یک عاشق راستین و نیکوکار را مشاهده کردی.
فریاد همی زنی که من سوختهامفریاد مکن سوختهای خام که دید
هوش مصنوعی: دارد فریاد میکشد که من سوختهام، اما تو که حالت خوب نیست، فریاد نزن.