رباعی شمارهٔ ۵۵۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دوست می‌گوید که نه خود را بنده و نه آزاد بشناسد، زیرا اگر بخواهد به زیبایی و درستی زندگی کند، این تفکر را کنار بگذارد. او همچنین تأکید دارد که باید به دست قدرتی که او را هدایت می‌کند، اعتماد کند و در نهایت به دنبال آرزوهای حقیقی خود باشد.
ای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزادبنده که خرد برای زشتی و فساد
هوش مصنوعی: ای دوست، ناگفته نماند که تو در این دنیا چه عنوانی داری؛ چه بنده‌ای و چه آزاد، اهمیت چندانی ندارد. آنچه مهم است، نیروی اندیشه و عقل است که میتواند تو را از زشتی و فساد دور کند.
ای دست برآورده ترا دست که دادبگزار مراد خویش کاوراست مراد
هوش مصنوعی: ای دستی که به کمک من دراز شده، امیدوارم آرزوی تو برآورده شود، چرا که آنچه میخواهی حقیقتاً خواستهی توست.