رباعی شمارهٔ ۵۸۲
هوش مصنوعی: شاعر می‌گوید که هرکس بر روی گورش عبور کند، حالتی مست و سرخوش به او دست می‌دهد. اگر کسی در کنار او بایستد نیز به همان حال دچار می‌شود. او همچنین اشاره می‌کند که در دریا و رودخانه‌ها، حتی در عمق آب، این حال مستی وجود دارد و این حالت در خاک و گور نیز حضور دارد. به‌طور کلی، این شعر به مفهوم اثرگذاری مرگ و خاک بر شادی و مستی اشاره دارد.
بر گور من آن کو گذرد مست شودور ایست کند تا بابد مست شود
هوش مصنوعی: هر کسی که از کنار قبر من عبور کند، اگر مست نشود، حداقل اگر بایستد، حتماً تحت تأثیر قرار خواهد گرفت و دچار حالتی از سرخوشی می‌شود.
در بحر رود بحر به مد مست شوددر خاک رود گور و لحد مست شود
هوش مصنوعی: وقتی که دریا به حد پرآبی برسد، آرام و خوشحال می‌شود و وقتی که در زمین، آب رودخانه کم می‌شود، فضای گور و قبرستان بر آدمی حاکم می‌شود.