رباعی شمارهٔ ۵۹۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر بیان می‌کند که بدون محبوبش (جانا) نمی‌تواند آرامش داشته باشد و هیچ‌گونه شکرگذاری برای او کافی نیست. حتی اگر هر تار موی او به زبان بیاید و از محبت او بگوید، یک شکر ساده از او همچنان کافی نیست. شاعر به عمق عشق و وابستگی خود اشاره دارد.
بی‌تو جانا قرار نتوانم کرداحسان ترا شمار نتوانم کرد
هوش مصنوعی: بدون تو ای جان، نمیتوانم آرامش یابم و نمیتوانم از احسان و لطف تو یاد کنم.
گر بر تن من شود زبان هر موئییک شکر تو از هزار نتوانم کرد
هوش مصنوعی: اگر هر موی تنم به زبان بیاید و بخواهد محبت و شیرینیهای تو را بگوید، باز هم نمیتوانم به اندازهی یک جزء کوچک از شیرینیهای تو را بیان کنم.