رباعی شمارهٔ ۵۹۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و تأثیر مهتاب اشاره می‌کند که می‌تواند احساسات و زندگی را تحت تأثیر قرار دهد. او از بی‌معنایی و دست رفتن رخت و لباس‌ها در میان سیلاب سخن می‌گوید و به نوعی از نیک و بد، زهد و پارسایی یاد می‌کند که در نهایت همه چیز به دست مهتاب می‌سپارد. به طور کلی، این اشعار به فقدان و دشواری‌های زندگی اشاره دارند.
بیت و غزل و شعر مرا آب ببردرختی که نداشتیم سیلاب ببرد
هوش مصنوعی: هرچه شعر و غزل و بیت سرودهام، در دلم عمیقاً تأثیر گذاشته و مثل آب از من میبرد، مانند رختی که هرگز نداشتهایم و حالا به خاطر سیلاب، از دست میرود.
نیک و بد زهد و پارسائی رامهتاب بداد و باز مهتاب ببرد
هوش مصنوعی: نیکی و بدی در تزهد و پارسایی مانند نوری است که ماه به ما میدهد و سپس دوباره آن را میگیرد.