رباعی شمارهٔ ۵۹۵
هوش مصنوعی: شاعر از آب و آتش بیتفاوتی و ناپایداری میگوید. او از زلف مشوش معشوقهاش سخن میگوید که باید بیتنش و آرام باشد. او به زیبایی معشوق اشاره میکند و بیان میکند که عشق باید سرشار از آرامش و ثبات باشد.
بیزارم از آن آب که آتش نشوددر زلف مشوشی مشوش نشود
هوش مصنوعی: من از آبی که نمیتواند آتش در زلفهای درهمتنیده ایجاد کند، بیزارم.
معشوقهٔ ما خوش است بیخوش نشودآن سر دارد که هیچ سرکش نشود
هوش مصنوعی: معشوقهٔ ما همیشه در حال خوشی است و اگر بیخبر و ناراحت شود، به خاطر آن سرش است که هیچگاه سرکشی نخواهد کرد.