رباعی شمارهٔ ۵۹۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از چیزهایی که زودگذر و سطحی هستند، ابراز تنفر میکند. او از لعل (که نماد زیبایی و دارایی است)، عشق، ملک و عیدهایی که پایدار نیستند و به سرعت از بین میروند، بیزار است. به طور کلی، او به دنبال ارزشهای عمیقتر و پایدارتر است.
بیزارم از آن لعل که پیروزه بودبیزارم از آن عشق که سه روزه بود
هوش مصنوعی: از آن سنگ سرخ که رنگش زینت بخشیده است، بیزارم. از آن عشقی هم بیزارم که فقط سه روز دوام آورد.
بیزارم از آن ملک که دریوزه بودبیزارم از آن عید که در روزه بود
هوش مصنوعی: من از آن سرزمینی که در آن گدایی رایج است، و از آن جشنهایی که در روزهای برگزار میشود، بیزارم.