تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۶۱۴

تو جانی و هر زنده غم جان بکشدهر کان دارد منت آن را بکشد
هرجان که چو کارد با تو در بند زر استگر تیغ زنی از بن دندان بکشد