رباعی شمارهٔ ۶۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع می‌پردازد که شهرت و نام نیک، در نهایت برای انسان مهم‌تر از بدنامی است. اگر کسی بخواهد از قعر دریا (وضعیت بد) بیرون بیاید، باید تلاش کند و به دستاوردی برسد که او را از آن وضعیت نجات دهد. در واقع، موفقیت و شهرت بیشتر شبیه به کفی است که بر روی آب شناور می‌شود و به راحتی قابل دسترسی نیست.
چون بدنامی بروزگاری افتدمرد آن نبود که نامداری افتد
هوش مصنوعی: زمانی که فردی به خاطر بدنامی یا رسوایی شناخته شود، دیگر آن جایگاه و اعتبار پیشین را نخواهد داشت.
گر در خواهی ز قعر دریا بطلبکان کف باشد که بر کناری افتد
هوش مصنوعی: اگر بخواهی از عمق دریا چیزی بگیری، بدنبال آن بگرد که تنها فشاری که به سطح میآید، چیزی است که به کنارهها میافتد.