رباعی شمارهٔ ۶۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی چون دوری از دنیا و جذبه می‌پردازد. شاعر می‌گوید وقتی شراب (به عنوان نماد معرفت و عشق) در لیوان ما ریخته می‌شود، کسانی که در این جهان پنهان مانده‌اند، جلب توجه می‌کنند و ظهور می‌یابند. همچنین افرادی که دوری می‌گزینند (پرهیزکاران) و کسانی که اهل خوش‌گذرانی هستند، از ما فاصله خواهند گرفت. این بیان می‌تواند به تضاد میان حقیقت و ظواهر اشاره داشته باشد.
چون خمر تو در ساغر ما در ریزندپنهان شدگان این جهان برخیزند
هوش مصنوعی: وقتی که شراب تو در جام ما ریخته می‌شود، کسانی که در این دنیا پنهان شدهاند، بیدار و ظاهر میشوند.
هم امت پرهیز ز ما پرهیزندهم اهل خرابات ز ما بگریزند
هوش مصنوعی: هم جامعهی پارسایان از ما دوری می‌کنند و هم اهل میخانهها از ما فرار می‌کنند.