رباعی شمارهٔ ۶۴۴
هوش مصنوعی: این ابیات به موضوع وجود و عدم اشاره دارند. شاعر می‌گوید که نبودن کسی تنها به معنای اقرار به عدم وجود است و وجود او برعکس، به نوعی انکارِ آن عدم است. همچنین بیان می‌کند که اگر کسی از نبودن بویی نبرد، به نوعی کافر می‌شود، حتی اگر از نظر ظاهری دیندار باشد. این اشعار به اهمیت وجود و تأثیر آن بر حقیقت و واقعیت پرداخته‌اند.
چون نیستی تو محض اقرار بودهستی تو سرمایهٔ انکار بود
هوش مصنوعی: وقتی تو وجود نداری، تنها به بیان این حقیقت میپردازم که هستیات تنها به عنوان یک نقطه ضعف و انکار من محسوب می‌شود.
هرکس که ز نیستی ندارد بوئیکافر میرد اگرچه دیندار بود
هوش مصنوعی: هر کسی که از عدم و نیستی بویی نبرد، اگرچه ظاهراً دیندار باشد، در حقیقت کافر است و از بین میرود.