رباعی شمارهٔ ۶۴۵
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر این است که عشق حقیقی از اهمیت بالایی برخوردار است و نمی‌توان به سادگی از آن دل کند. عشق اساس وجود انسان است و حتی در سخت‌ترین روزها، همچنان جایگاه خود را حفظ می‌کند. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگر عشق رها شود، او از زندگی و وجود خود بیزار می‌شود. در حقیقت، عشق، جان انسان را شکل می‌دهد و بدون آن زندگی معنایی نخواهد داشت.
حاشا که دل از عشق جهانرا نگردخود چیست به جز عشق که آنرا نگرد
هوش مصنوعی: هرگز نمیشود که دل از عشق دنیا برگردد، چرا که جز عشق، چیزی دیگر برایش ارزش ندارد.
بیزار شوم ز چشم در روز اجلگر عشق رها کند که جانرا نگرد
هوش مصنوعی: اگر در روز مرگ از چشمان تو بیزار شوم، به خاطر این است که عشق زندگیم را رها کند و جانم بیدلیل به سرانجامی نرسد.