رباعی شمارهٔ ۶۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف حال عشقی میپردازد که عقل و دانش را تحت تأثیر قرار داده و موجب غم و آتش درون شده است. او بیان میکند که اگر بدون چشم و دل خوابش بگیرد، چه جای تعجبی دارد، چرا که چشمانش به سبب عشق به خون نشسته و در خواب میرود.
در عشق تو عقل ذوفنون میخسبدمشتاق در آتش درون میخسبد
هوش مصنوعی: در عشق تو، عقل و دانش به خواب میرود و کسی که دلبسته است، در آتش عشقش میسوزد.
بیدیده و دل اگر نخسبم چه عجبخون گشته مرا دو دیده چون میخسبد
هوش مصنوعی: اگر نه دل دارم و نه چشم، عجیب نیست که خون شدهام؛ چون وقتی چشم میخوابد، دیگر هیچ احساسی ندارم.