رباعی شمارهٔ ۶۷۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بررسی معنای عشق می‌پردازد. او می‌گوید که در مدرسه عشق، تنها گفتن و حرف زدن کافی نیست و تفاوتی بین صحبت‌ها (قال) و حالت واقعی (حال) وجود دارد. در عشق، هیچ کسی مانند مفتیان نمی‌تواند فتوایی بدهد و در واقع، در عشق هیچ‌کس نمی‌تواند به راحتی درباره آن صحبت کند، زیرا عشق فرای هر نظری است.
در مدرسهٔ عشق اگر قال بودکی فرق میان قال با حال بود
هوش مصنوعی: در زمینهٔ عشق، اگر فقط به گفتهها و تبلیغات توجه شود، هیچ تفاوتی میان سخنان بیاثر و تجربیات واقعی وجود نخواهد داشت.
در عشق نداد هیچ مفتی فتویدر عشق زبان مفتیان لال بود
هوش مصنوعی: در عشق، هیچ‌کس از علما نظریه و فتوا نداشته است و زبان دانشمندان در این مورد خاموش و بیصدا بوده است.