رباعی شمارهٔ ۶۹۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق و شوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که با دل خود، دلستان را نوازش کرده و محبت را به او عرضه کرده است. او به شدت به این عشق وابسته شده و همچنین اشاره می‌کند که عشق و جنونش به قدری است که برای محبوبش، جان و زندگی‌اش را نیز فدای او کرده است.
دل داد مرا که دلستان را بزدمآن را که نواختم همان را بزدم
هوش مصنوعی: دل من به عشق و محبت آمادگی پیدا کرد و به همین دلیل به سراغ دلبر (عزیزم) رفتم. همان کسی که به او عشق ورزیدم، همان را مورد محبت قرار دادم و نوازش کردم.
جانیکه بر آن زنده‌ام و خندانمدیوانه شدم چنانکه جان را بزدم
هوش مصنوعی: زندگی من به چیز خاصی وابسته است که باعث خوشحالیام میشود، اما در شدت عشق و شوق، آنچنان دیوانه و افسردهام که حتی به جانم آسیب میزنم.