رباعی شمارهٔ ۷۰۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دل و احساسات خود صحبت میکند و میگوید که دل هر آنچه در آشکار و پنهان دارد، به زبان میآورد. دل او چون بوی خوش مشک است و در عین حال آشفته و پریشان است. او آرزو میکند که سخنانش مرتبتر و روشنتر بیان شود.
دل هرچه در آشکار و پنهان گویدزانموی چو مشک عنبرافشان گوید
هوش مصنوعی: دل هر چه که در وجودش هست، چه در ظاهر و چه در باطن، میگوید. همچنان که وقتی برای تو سخن میگوید، عطر خوش مشک را منتشر میکند.
این آشفته است و او پریشان دانمکاشفته سخنهای پریشان گوید
هوش مصنوعی: این شخص به شدت غمگین و بیقرار است و آن فرد دیگر هم در شرایط مشابهی قرار دارد. بنابراین، از این دو نفر انتظار میرود که حرفهای نامفهومی بزنند.