رباعی شمارهٔ ۷۰۱
هوش مصنوعی: در این چند بیت شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند، و او را به صورت ماهی در دنیای گردون تشبیه می‌کند. همچنین بیان می‌کند که این زیبایی فراتر از آفتاب است و به نوعی در دایره خیال او نمی‌گنجد. شاعر می‌داند که این زیبایی خوب است، اما نمی‌داند که چه خاصیتی دارد.
دوش آن بت من همچو مه گردون بودنی نی که به حسن از آفتاب افزون بود
هوش مصنوعی: دیشب معشوق من مانند ماه چرخنده بود، نه، که زیباییاش از آفتاب هم بیشتر بود.
از دایرهٔ خیال ما بیرون بوددانم که نکو بود ندانم چه بود
هوش مصنوعی: میدانم که آنچه از دایرهٔ تصورات ما خارج است، چیزی خوب است، اما نمیدانم آن چه که هست، چیست.