تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۷۰۴

دی باغ ز وی شکر سلامت میکردبر روی شکوفه‌ها علامت میکرد
آن سرو چمن دعوی قامت میکردگل خنده‌زنان بر او قیامت میکرد