رباعی شمارهٔ ۷۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شخصی یاد می‌کند که برای اثبات یک ادعا تلاش می‌کند. او در ابتدا نکته‌ای را مطرح می‌کند تا بیانی در مورد ادعای خود داشته باشد، اما در نهایت نتوانسته آن را ثابت کند و خود به فراموشی سپرده می‌شود. این شعر به ناپایداری ادعاها و موقعیت‌ها اشاره دارد.
دی بنده بر آن قمر جانی شدیک نکته بگفت و بحث را بانی شد
هوش مصنوعی: دیروز، بنده به خاطر قمر جانم دچار حالتی عاطفی شدم و نکته‌ای را بیان کردم که باعث آغاز یک بحث شد.
میخواست که مدعاش ثابت گرددثابت نشد آن و مدعی فانی شد
هوش مصنوعی: او میخواست که ادعای خود را به اثبات برساند، اما آن ادعا ثابت نشد و خود او از بین رفت.