رباعی شمارهٔ ۷۰۶
هوش مصنوعی: این اشعار به زیبایی و جذابیت چشم و روی محبوب اشاره دارد. شاعر از تأثیر سحرآمیز چشم‌های محبوب سخن می‌گوید و اینکه چگونه زیبایی او مانند آفتاب در سایه زلف، جان را به حالت تعلیق درمی‌آورد. به طور کلی، این ابیات حس شگفتی و عشق عمیق را به تصویر می‌کشند.
دی چشم تو رای سحر مطلق میزدروی تو ره گنبد از رق میزد
هوش مصنوعی: چشم تو با زیباییاش جادوگری میکند و چهرهات مانند دایرهای از نور درخشان است که بر سر دنیای عشق فرمانروایی میکند.
تا داشتی آفتاب در سایهٔ زلفجان بر صفت ذره معلق میزد
هوش مصنوعی: تا وقتی که زیباییهای تو همچون آفتاب در سایهٔ موهایت میدرخشد، جان من همچون ذرهای معلق در زیباییات غرق شده است.