رباعی شمارهٔ ۷۱۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به وصف زیبایی و جذبه یک معشوق می‌پردازد. او از دل‌مشغولی و خیالاتش درباره این معشوق صحبت می‌کند که در زمان‌های بیکاری و درک عمیق‌تری از وجود وی، به ذهنش می‌آید. زیبایی نادر و غریب او باعث می‌شود که شاعر در دل خود احساس شک و تردید کند.
روزی که ز کار کمترک می‌آیددر دیده خیال آن بتک می‌آید
هوش مصنوعی: روزی که کار و مشغلهها کمتر می‌شود، در ذهنم تصویر آن معشوقه به یاد می‌آید.
از نادره‌گی و از غریبی که ویستدر عین دلست و دل به شک می‌آید
هوش مصنوعی: به دلیل نادری و غریبی که در عشق تو وجود دارد، حتی قلبم هم به تردید میافتد.