رباعی شمارهٔ ۷۲۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به جریان زندگی و گردش زمان اشاره دارد. او از آبی صحبت می‌کند که چرخ هستی بر آن می‌چرخد و روح و جانش را مانند ماه زیبا توصیف می‌کند. همچنین به بی‌پایانی این جهان و وجود انسان‌ها در آن پرداخته و می‌پرسد که چه کسی از این دریا (جهان) گوهر و ارزش‌های معنوی به دست می‌آورد.
زان آب که چرخ از آن بسر می‌گردداستارهٔ جانم چو قمر میگردد
هوش مصنوعی: از آبی که جهان با آن می‌چرخد، روح من همچون ماه در حال گردش است.
بحریست محیط و در وی این خلق مقیمتا کیست کز این بحر گهر میگردد
هوش مصنوعی: این دنیا مانند دریا است و مردم در آن زندگی میکنند. تا چه زمانی کسی از این دریا جواهر (دانش و تجربه) استخراج خواهد کرد؟