تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۷۲۶

زلف تو به حسن ذوفنون‌ها برزددر مالش عنبر آستین‌ها برزد
مشکش گفتم از این سخن تاب آورددر هم شد و خویشتن زمین‌ها برزد