رباعی شمارهٔ ۷۴۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساسات متناقض خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که شادی‌های زندگی‌اش تحت تأثیر غم‌ها قرار دارد و تنها مرهمش غم دوستش است. همچنین به انتظار و اشتیاقش برای دیدن دوستش اشاره دارد و می‌گوید که وقتی او را می‌بیند، نفسش بند می‌آید. این ابیات نشان‌دهنده‌ی وابستگی عاطفی عمیق شاعر به دوستش و تأثیر آن بر روحیه‌اش است.
شادی زمانه با غمم برنامدجز از غم دوست مرهمم برنامد
هوش مصنوعی: شادی‌های زندگی من تنها با غم دوستم مرتبط است و هیچ چیزی نمیتواند درد من را جز یاد او درمان کند.
گفتم که به بینمش چه دمها دهمشچون راست بدیدمش دمم برنامد
هوش مصنوعی: گفتم که اگر او را ببینم، چقدر برایش وقت بگذارم. اما وقتی او را دیدم، ناگهان همه چیز فراموش شد.