رباعی شمارهٔ ۷۴۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره شاهی است که از نیات و خواستههای افراد آگاه است و نیازی به صحبت کردن ندارد. شاعر خود را به عنوان کسی معرفی میکند که قدرت سکوت را درک میکند و به آن ارج مینهد. در واقع، او به ارزش خاموشی و عدم بیان احساسات اشاره میکند.
شاهیست که تو هرچه بپوشی داندبیکام و زبان گر بخروشی داند
هوش مصنوعی: این شخص مانند یک پادشاه است که از تمام خواستهها و نیات تو باخبر است. حتی اگر چیزی را به زبان نیاوری یا پنهان کنی، او میتواند به خوبی از احساسات و آرزوهای تو آگاه شود.
هر کس هوس سخن فروشی داندمن بندهٔ آنم که خموشی داند
هوش مصنوعی: هر کسی که به گفتن حرفهای بیهوده و خودنمایی علاقهمند است، من به کسانی که سکوت را بر میگزینند و در دل خود اسرار را نگه میدارند، ارادت دارم.