رباعی شمارهٔ ۷۵۲
هوش مصنوعی: این شعر به یاد و احترام به معشوقی اشاره دارد که زندگی و عشق به او برای شاعر بسیار مهم و دل‌انگیز است. شاعر آرزو می‌کند که آن بت زیبا همیشه باقی بماند و از دل‌تنگی و غم او حرف می‌زند. در پایان، دعا می‌کند که خاک درگاه معشوق همیشه خوش و زیبا باشد، به نشانه محبت و ارادت او.
صد سال بقای آن بت مهوش بادتیر غم او دل من ترکش باد
هوش مصنوعی: برای صد سال، وجود آن معشوق زیبا امیدوارم پایدار بماند و تیر درد و اندوهی که از خود به دل من زده، بر من اثر نگذارد.
بر خاک درش بمرد خوش خوش دل منیارب که دعا کرد که خاکش خوش باد
هوش مصنوعی: بر روی خاک در خانهاش، دل شاد و خوشحال من مرد، ای خدا! که دعا کرد تا این خاک برایش خوش و مبارک باشد.