رباعی شمارهٔ ۷۶۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و هجران اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق معشوقش سلامت و زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار داده و دوری از او به مرگش نزدیک‌تر می‌کند. همچنین، شاعر بیان می‌کند که اگرچه حاضر است جان‌های بسیاری را به خاطر معشوقش بدهد، اما یک لبخند او به سادگی می‌تواند همه چیز را از او بگیرد.
عشق تو سلامت ز جهان می‌ببردهجر تو اجل گشته که جان می‌ببرد
هوش مصنوعی: عشق تو سلامت را از دنیایم میبرد و جدایی تو باعث شده که مرگ جانم را بگیرد.
آندل که به صد هزار جان می‌ندهمیک خندهٔ تو به رایگان می‌ببرد
تو دل من را که آن را به بهای هزار جان نمیدهم با یک لبخند به رایگان میبری