تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۷۷۵

قد الفم ز مشق چون جیم افتادآن سو که توی، حسن در آن تیم افتاد
آن خوبی باقی تو ای جان و جهاندل بِسْتَد و اندر پی باقیم افتاد