رباعی شمارهٔ ۷۷۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از گروهی سخن میگوید که در خرابات (محلهایی برای خوشگذرانی و نشئگی) درگیرند و هیچکس نمیداند که چند نفر هستند. آنها به هشیاری و آگاهی اهمیت نمیدهند و به نیک و بدیهای دنیا میخندند و بر آنها بیتوجهاند.
قومی به خرابات تو اندر بندندرندی چند و کس نداند چندند
هوش مصنوعی: گروهی در میخانه به خوشگذرانی و شادخواری مشغولند و هیچکس نمیداند که چه تعداد از آنها در این حال هستند.
هشیاری و آگهی ز کس نپسندندبر نیک و بد خلق جهان میخندند
هوش مصنوعی: افراد از آگاهی و هشیاری دیگران خوششان نمیآید و به این دلیل است که بر روی خوبیها و بدیهای دنیا میخندند.