رباعی شمارهٔ ۷۹۰
هوش مصنوعی: این غزل بیان می‌کند که اگر هر دو جهان پر از غم و درد باشد، فقط کسی که قوی‌تر است (مانند شتر) از این دردها می‌ترسد. و اگر جان و جهان از غصه‌ها آلوده شوند، عشق می‌تواند آن را پاک کند و باعث تطهیر آن شود. به طور کلی، غزل به قدرت عشق و تأثیر آن بر غم و رنج می‌پردازد.
گر هر دو جهان ز خار غم پر باشداز خار بترسد آنکه اشتر باشد
هوش مصنوعی: اگر هر دو جهان پر از درد و رنج باشد، کسی که شتر است به این مشکلات بیشتر از دیگران می‌ترسد.
ور جان و جهان ز غصه آلوده شودپاکیزه شود چو عشق گازر باشد
هوش مصنوعی: اگر جان و جهان به درد و غم آلوده شوند، همچنانکه عشق نیکو و راستین باشد، میتوانند به پاکی دست یابند.