رباعی شمارهٔ ۷۹۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، گوینده از درد و رنج خود صحبت می‌کند و به شخصی دیگر می‌گوید که وقتی به او رسید، دردی را احساس کرده است. شخص دیگر پاسخ می‌دهد که کسی که چنین دردی را تجربه کرده، جانش خوشبخت است. گوینده همچنین می‌گوید دلش از غم خونین شده و اشک می‌ریزد، اما شخص پاسخ می‌دهد که این درد تنها به او مربوط است و دیگران نمی‌توانند آن را احساس کنند.
گفتم که به من رسید دردت بمزیدگفتا خنک آن جان که بدین درد رسید
هوش مصنوعی: گفتم که وقتی به من رسیدی درد مرا تحمل کن. او پاسخ داد: خوشا به حال آن روحی که به این درد دست یافته است.
گفتم که دلم خون شد از دیده دویدگفت اینکه تو را دوید کس را ندوید
هوش مصنوعی: گفتم که از دل من غم و ناراحتی بسیار است و اشک از چشمانم جاری شده است. او پاسخ داد که این فقط احساس توست و کسی دیگر را تحت تاثیر قرار نداده است.