رباعی شمارهٔ ۸۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مرگ و زندگی اشاره می‌کند و به طور خاص به مرگ امید و نور (خورشید) اشاره دارد. او می‌گوید که کسی نگفته که زندگی جاویدان مرده است و نشان می‌دهد که دشمنان ممکن است به خیال خود به پیروزی برسند، اما حقیقت این است که خورشید امید هرگز نمی‌میرد. در پایان، تأکید بر این است که گمان به مرگ خورشید به معنای واقعی یک خیال باطل است.
کی گفت که آن زندهٔ جاوید بمردکی گفت که آفتاب امید بمرد
هوش مصنوعی: کی گفته که کسی که جاودانه است مرده؟ کی گفته که امید مانند آفتاب از بین رفته است؟
آن دشمن خورشید در آمد بر بامدو دیده ببست و گفت خورشید بمرد
هوش مصنوعی: دشمن خورشید بر بام آمد، چشمانش را بست و اعلام کرد که خورشید مرده است.